శ్రీ కృష్ణ విజయము - 139

( కాలయవనుడు నీరగుట )

10.1-1638-ఆ.

అనుచు యవనుఁ డట్టహాసంబు గావించి

చటుల కఠిన కులిశ సదృశమైన

పాదమెత్తి తన్నెఁ బాఱి తద్దేహంబు

నగగుహం బ్రతిస్వనంబు నిగుడ.

10.1-1639-ఉ.

తన్నిన లేచి నీల్గి కనుదమ్ములు మెల్లన విచ్చి లోపలన్

సన్నపు గిన్క వర్ధిల దిశల్గని దృష్టి సమిద్ధ విగ్రహో

త్పన్న మహాగ్నికీలముల భస్మముచేసె నతండు సాయక

చ్ఛిన్నవిరోధికంఠవను శ్రీభవనున్ యవనున్ లఘుక్రియన్.

10.1-1640-వ.

ఇట్లేక క్షణమాత్రంబున యవనుండు నీఱయ్యె” ననిన విని రాజు యిట్లనియె.

భావము:

అంటూ కాలయవనుడు అట్టహాసంగా నవ్వి, పరుగెట్టుకొని వెళ్ళి, ఎగిరి, కర్కశమైన వజ్రాయుధంవంటి తన కాలితో ఆ నిద్రపోతున్న పురుషుడిని తన్నాడు. ఆ తన్నుకు పర్వతగుహ అంతా మారుమ్రోగిపోయింది. అలా యవనుడు తన్నడంతోనే నిద్రలేచిన ఆ పురుషుడు ఒళ్ళువిరుచుకుంటూ, పద్మాలవంటి కన్నులువిచ్చి, పొటమరించిన కోపం వృద్ధిపొందగా. నాలుగు మూలలా చూసాడు. తన చూపులలో మహోగ్రమైన ఆగ్రహంవలన జనించిన మహాగ్ని జ్వాలలతో ఆయన, శత్రువుల కుత్తుకలనే అడవులను తన కత్తితో ఛేదించినవాడూ, సంపదలకు నిలయమైనవాడూ అయిన కాలయవనుడిని అలవోకగా బూడిద చేసేసాడు. అలా ఒక్క క్షణకాలంలో యవనుడు భస్మ మైపోయాడు” అని శుకమహర్షి చెప్పగా వినిన పరీక్షిన్నరేంద్రుడు ఇలా అన్నాడు.

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=198&padyam=1639

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 138

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1636-ఉ.

“ఆలము చేయలేక పురుషాధమ! దుర్లభ కంటకద్రుమా

భీల మహాశిలా సహిత భీకర కుంజర ఖడ్గ సింహ శా

ర్దూల తరక్షు సంకలిత దుర్గపథంబునఁ బాఱుతెంచి యీ

శైలగుహన్ సనిద్రుక్రియఁ జాఁగి నటించినఁ బోవనిత్తునే?

10.1-1637-క.

ఎక్కడ నెవ్వారలకును

జిక్క వనుచు నారదుండు చెప్పెను; నాకుం

జిక్కి తి వెక్కడఁ బోయెదు?

నిక్కముగా నిద్రపుత్తు ని న్నీ కొండన్.”

భావము:

“ఓరీ! పురుషాధమా! నాతో యుద్ధం చేయలేక ముళ్ళ చెట్లు, బండ రాళ్ళు, ఏనుగులు, ఖడ్గమృగాలు, సింహములు, శార్దూలములు, సివంగులు మొదలైన జంతువులతో భీతికొల్పుతూ నడవడానికి వీలుకాని దారిలోపడి పరుగెత్తుకుని వచ్చి ఈ కొండగుహలో దూరి నిద్రిస్తున్న వాడి వలె నటిస్తున్నావా? నిన్ను వదుల్తాను అనుకుంటున్నావా? నీవు ఎక్కడా ఎవరికీ చిక్కవని నారదుడు చెప్పాడు. ఇదిగో ఇక్కడ నాకు చిక్కావు. ఇంకెక్కడకి వెడతావు నిద్రనటిస్తున్న నిన్ను నిజంగా ఈ కొండగుహలోనే దీర్ఘనిద్రలోకి పంపుతానులే.”

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1637

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 137

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1633-క.

దారిత శాత్రవ భవను న

పార మహావేగ విజిత పవనున్ యవనున్

దూరఁము గొనిచని కృష్ణుఁడు

ఘోరంబగు నొక్క శైలగుహ వడిఁ జొచ్చెన్.

10.1-1634-క.

అదె లోఁబడె నిదె లోఁబడె

నదె యిదె పట్టెద నటంచు నాశావశుఁడై

యదుసింహుని పదపద్ధతి

వదలక గిరిగహ్వరంబు వాఁడుం జొచ్చెన్.

10.1-1635-వ.

ఇట్లు చొచ్చి మూఢహృదయంబునుం బోలెఁ దమఃపూర్ణంబయిన గుహాంతరాళంబున దీర్ఘతల్పనిద్రితుండయి గుఱక లిడుచున్న యొక్క మహాపురుషునిం గని శ్రీహరిగాఁ దలంచి.

భావము:

శ్రీకృష్ణుడు, శత్రువుల మందిరాలను భేదించినవాడూ, అంతులేని గొప్పవేగంతో గాలినైనా ఓడించువాడూ అయిన యవనుడిని దూరంగా తీసుకుపోయి భయంకరమైన ఒక కొండగుహలో చటుక్కున దూరాడు. “అదిగో దొరికేసాడు, ఇదిగో దొరికేసాడు, అదిగో పట్టుకుంటున్నాను, ఇదిగో పట్టేసుకుంటాను” అనే ఆశకు లోబడి, ఆ యదువంశపు సింహం అడుగులజాడలమ్మట పట్టుదలగా కాలయవనుడు తాను కూడా ఆ పర్వతగుహలోకి వెళ్ళాడు. అజ్ఞానంతో నిండిన మూఢుని హృదయం మాదిరి చీకటితో నిండిన ఆ గుహలోపలకి యవనుడు ఈలాగ చొరపడి, అక్కడ పెద్ద పాన్పుమీద నిద్రలో మునిగి గురకపెడుతున్న ఒక మహాపురుషుడిని చూసి అతడే శ్రీకృష్ణుడని అనుకుని.....

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1634

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 136

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1631-సీ.

సకలభూతవ్రాత సంవాసుఁ డయ్యును-

  వనములు నగములు వరుస దాఁటు;

లోకోన్నతుండును లోకచక్షుఁడు నయ్యు-

  మాటిమాటికి నిక్కి మగిడి చూచుఁ;

బక్ష విపక్ష సంబంధ శూన్యుం డయ్యుఁ-

  దనుఁ విపక్షుఁడు వెంటఁ దగుల నిగుడు;

విజయాపజయభావ విరహితుం డయ్యుఁ దా-

  నపజయంబునుఁ జెందినట్లు తోఁచు;

10.1-1631.1-ఆ.

నభయ భయ విహీనుఁ డయ్యు భీతుని మాడ్కిఁ

గానఁబడును సర్వకాలరూపుఁ

డయ్యుఁ గాలచకితుఁడైన కైవడి వన

మాలి పఱచు వెఱపుమాలి యధిప!

10.1-1632-వ.

ఇ వ్విధంబున.

భావము:

ఓ పరీక్షన్నరేంద్రా! వనమాల ధరించేవాడైన ఆ శ్రీకృష్ణుడు, (యవనుడు తనను వెంటబడుతుంటే) బెఱుకు వీడి పరుగెడుతున్నాడు. నిఖిల భూతములలో నివసించు వాడు అయినా, అడవులు కొండలు వరుసగా దాటుతున్నాడు; లోకాలకే అధికుడు లోకాలకు కన్నువంటి వాడు అయినా, సారెసారెకూ నిక్కినిక్కి చూస్తున్నాడు; తన వారు పైవారు అన్న భేదం లేనివాడు అయినా, తాను ఓటమి చెందినట్లు గోచరిస్తున్నాడు; భయ నిర్భయాలు లేనివాడు అయినా, భయపడ్డవాని వలె కనిపిస్తున్నాడు; కాలస్వరూపుడు అయినా కాలానికి (కాలయవనుడు) కలతపడ్డవాడిలా కనపడుతున్నాడు. అలా అలా....

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1631

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :l

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 135

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1629-సీ.

అదె యిదె లోఁబడె నని పట్టవచ్చినఁ-

  గుప్పించి లంఘించుఁ గొంతతడవు

పట్టరా; దీతని పరు వగ్గలం బని-

  భావింపఁ దన సమీపమున నిలుచు

నడరి పార్శ్వంబుల కడ్డంబు వచ్చినఁ-

  గేడించి యిట్టట్టు గికురుపెట్టు;

వల్మీక తరు సరోవరము లడ్డంబైన-

  సవ్యాపసవ్య సంచరతఁ జూపుఁ;

10.1-1629.1-తే.

బల్లముల డాఁగు; దిబ్బల బయలుపడును;

నీడలకుఁ బోవు; నిఱుముల నిగిడి తాఱు

"నన్నుఁ బట్టిన నీవు మానవుఁడ" వనుచు

యవనుఁ డెగువంగ బహుజగదవనుఁ డధిప!

10.1-1630-వ.

మఱియును.

భావము:

“ఇదిగో దొరికేసాడు. అదిగో చిక్కిపోయాడు” అని అనుకుంటూ కాలయవనుడు పట్టుకొనుటకు రాగా కృష్ణుడు కుప్పించి దుముకుతాడు. “ఇతని వేగం చాలా ఎక్కువగా ఉంది. వీణ్ణి పట్టుకోలేను” అని కాలయవనుడు భావించి నప్పుడు దగ్గరగా వచ్చి నిలబడతాడు. అతడు బంధించడానికి ప్రక్కకి వచ్చినపుడు శ్రీహరి వాని కనుగప్పి తప్పించుకుని వెడతాడు. పుట్టలు, చెట్లు, తటాకాలు అడ్డం వచ్చినప్పుడు గోవిందుడు కుడి ఎడమ వైపులకు మళ్ళి పరుగులు తీస్తాడు. పల్లపు నేలలో దాగుకుంటాడు. మిట్టలెక్కి బయట పడతాడు. నీడలలోకి వెడతాడు. మారుమూలలో తారాట్లాడుతాడు. “నన్ను పట్టుకుంటేనే నీవు మగాడివి” అంటూ లోకరక్షకుడైన శ్రీకృష్ణుడు తనను తరుముతున్న కాలయవనుడిని ముప్పతిప్పలు పెట్టాడు. ఇంకా......

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1629

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 134

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1627-మ.

శరముల్ దూఱవు; మద్ధనుర్గుణలతాశబ్దంబు లేతేర; వీ

హరిరింఖోద్ధతిధూళి గప్ప; దకటా! హాస్యుండవై పాఱె; దు

ర్వరపై నే క్రియఁ బోరితో కదిసి మున్ వాతాశితోఁ గేశితో

గరితో మల్లురతో జరాతనయుతోఁ గంసావనీనాథుతోన్."

10.1-1628-వ.

అని పలుకుచుఁ గాలయవనుండు వెంట నరుగుదేర సరకుచేయక మందహాసంబు ముఖారవిందంబునకు సౌందర్యంబు నొసంగ “వేగిరపడకు; రమ్ము ర” మ్మనుచు హరియును.

భావము:

ఇంకా, నా గుఱ్ఱాల కాలిడెక్కల ధూళి నిన్ను కప్పేయ లేదు. నా వింటి అల్లెత్రాటి మ్రోతలు వినిపించనే లేదు. నీ శరీరంలో నా బాణాలు నాటనే లేదు. అయ్యయ్యో అప్పుడే పారిపోతున్నా వేమిటి. మునుపు కాళీయుడితో, కేశితో, కువలయాపీడంతో, మల్లుజెట్టిలతో, జరాసంధుడితో, కంసడితో ఏలా పోరాడావో ఏమిటో? ఇలా అంటూ తనను వెంబడిస్తున్న కాలయవనుడి మాటలను లెక్కచేయకుండా శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వు అలంకరించిన మోముతో “తొందరపడకు. రమ్ము రమ్ము” అంటూ....

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1627

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :

శ్రీ కృష్ణ విజయము - 133

( కాలయవనుడు వెంటజనుట )

10.1-1623-వ.

అప్పుడు కాలయవనుం డిట్లనియె.

10.1-1624-మ.

"యదువంశోత్తమ! పోకుపోకు రణ మీ నర్హంబు; కంసాదులం

గదనక్షోణి జయించి తీ వని సమిత్కామంబునన్ వచ్చితిన్;

విదితఖ్యాతులు వీటిపోవ నరికిన్ వెన్నిచ్చి యిబ్భంగి నే

గుదురే రాజులు? రాజమాతృఁడవె? వైగుణ్యంబు వచ్చెంజుమీ?

10.1-1625-మ.

బలిమిన్ మాధవ! నేఁడు నిన్ను భువనప్రఖ్యాతిగాఁ బట్టుదున్

జలముల్ సొచ్చిన, భూమి క్రిందఁ జనినన్, శైలంబుపై నెక్కినన్,

బలిదండన్ విలసించినన్, వికృతరూపంబుం బ్రవేశించినన్,

జలధిన్ దాఁటిన, నగ్రజన్మ హలి కాశ్వాటాకృతుల్ దాల్చినన్.

10.1-1626-వ.

అదియునుం గాక.

భావము:

అలా వెంటపడి తరుముకు వెళ్తున్న కాలయవనుడు పద్మాక్షుడితో ఇలా అన్నాడు. “ఓ యదువంశ శ్రేష్ఠుడా! శ్రీకృష్ణా! ఆగు ఆగు. పారిపోకు. నాతో పోరాడు. నీవు యుద్ధరంగంలో కంసుడు మొదలైన వాళ్ళను జయించిన వీరుడవు అని విని, నీతో పోరుకోరి ఎంతో ఉత్సుకతతో వచ్చాను. గడించిన పేరుప్రఖ్యాతులు చెడిపోయేలాగ, నీవంటి రాజులు విరోధికి వెన్నుచూపి ఇలా పారిపోతారా? నీవేమీ సాధారణ రాజువు కూడా కాదు? నీకు అపఖ్యాతి వచ్చేస్తుంది సుమా! మాధవా! నీటిలో ప్రవేశించినా (మత్స్యావతారం) భూమి క్రింద దూరినా (కూర్మావతారం) కొండపైకి ఎక్కినా (వరాహావతారం) బలి సమీపాన చేరినా (వామనావతారం) వికారరూపం గైకొన్నా ( నృసింహావతారం) సాగరాన్ని దాటినా (రామావతారం) బ్రాహ్మణ, హాలిక, అశ్వాట రూపాలు ఏవి దాల్చినా (పరశురామ, బలరామ, కల్క్యావతారములు) సరే బలిమితో లోకప్రసిద్ధి పొందేలా నేడు నిన్ను తప్పక పట్టుకుంటాను. ఇంకా...

http://telugubhagavatam.org/?tebha&Skanda=10.1&Ghatta=197&padyam=1625

: : భాగవతం చదువుకుందాం : : 

: : తెలుగులో మాట్లాడుకుందాం : :