Sunday, April 26, 2015

కృష్ణలీలలు

10.1-374-కంద పద్యము
వీరెవ్వరు? శ్రీకృష్ణులు
గారా? యెన్నడును వెన్నఁ గానరఁట కదా!
చోత్వం బించుకయును
నేరఁట! ధరిత్రి నిట్టి నియతులు గలరే?
         ఓహో ఎపరండీ వీరు? శ్రీకృష్ణులవారేనా? అసలు వెన్నంటే ఎప్పుడూ చూడనే చూడలేదట కదా! దొంగతనమంటే ఏమిటో పాపం తెలియదట కదా! ఈ లోకంలో ఇంతటి బుద్ధిమంతులు లేనేలేరట!
          పట్టుబడ్డ వెన్నదొంగను కొట్టటానికి చేతులురాని తల్లి యశోదాదేవి కొడుకును ఇలా దెప్పుతోంది.
10.1-374-kaMda padyamu
veerevvaru? shreekRiShNulu
gaaraa? yennaDunu vennaM~ gaanaraM~Ta kadaa!
chOratvaM biMchukayunu
nEra raM~Ta! dharitri niTTi niyatulu galarE?
          వీరు = ఈ పెద్దమనిషి; ఎవ్వరు = ఎవరు; శ్రీకృష్ణులు = కృష్ణడుగారు; కారా = కాదా; ఎన్నడును = ఎప్పుడు; వెన్నన్ = వెన్నను; కానరు = చూడనే చూడలేదు; అట = అట; కదా = కాదా; చోరత్వంబున్ = దొంగతనము; ఇంచుకయును = కుంచము కూడా; నేరరు = తెలియదు; అట = అట; ధరిత్రిన్ప = భూమిపైన; ఇట్టి = ఇలాంటి; నియతులు = పద్దతి ప్రకార ముండువారు; కలరే = ఉన్నారా.
: : చదువుకుందాం భాగవతం; బాగుపడదాం; మనం అందరం : :

Saturday, April 25, 2015

=శ్రీ వేంకటేశ్వరా విద్యాలయము, కొత్త ఢిల్లీ.=

         ఈ రామానుజ జయంతి . . 2015,ఏప్రిల్-24 నాకు మరపురాని రోజు. మా నల్లనయ్య అనుగ్రహం ప్రదర్శిత మైన శుభదినం.
పండితవరేణ్యులు, పూజ్యులు, పరమ భాగవతులు, అస్మద్గురుతుల్యులు Elchuri Muralidhara Rao వారి విద్యాలయంలో కీశే. అజ్జరపు వేంకటరావు (నిర్మలం) వారి రామచరితం పుస్తక ఆవిష్కరణ అని చూసి మేం ఇద్దరం వెళ్ళాం. . సభ ఆత్మీయతలను పంచుకుంటూ బహు మనోరంజకంగా జరిగింది. . ఆచార్యులు చంద్రశేఖరు వారి పదవీవిరమణ సందర్భంగా ఆత్మీయ వీడ్కోలు సభ జరిగింది. 
  Madabhushi Sridhar వారు మరికొందరు మహానుభావులను వినే భాగ్యం కలిగింది. ఆంధ్ర మహాసభ రంగయ్యగారు, 
Venkata Ramana Abbaraju వంటి విజ్ఞులు కూడా వచ్చారు. ఏల్చూరి వారు ఔదార్యంతో నన్ను, నా భుజాన్ని అలంకరించి ఉన్న తెలుగుభాగవతం లాప్-టాప్ ను చూసి. . సభకు తెలుగుభాగవతం.ఆర్గ్ ను ఆప్యాయంగా పరిచయం చేసారు. పోతన, మహాభాగవతం విచ్చేశాయి; పోతన, నారయ, సింగయ, గంగనార్యలు విచ్చేసారు సభను పావనం చేసారు అని ఉద్ఘాటించారు. . తెలుగు ఆచార్యులు, పండితులు, తెలుగు విద్యార్థుల మధ్య . . . చాలా సంతోషం అయింది. ఇలా మా మురళీధర రావు, మాడభూషి గార్లను దర్శించే అదృష్టం కలిగింది. ఇది మా నల్లనయ్య అనుగ్రహంగా గ్రహించాను.
http://telugubhagavatam.org/


కృష్ణలీలలు

10.1-372-సీస పద్యము
స్తంభాదికంబులు నకు నడ్డం బైన; నిట్టట్టు చని పట్టనీనివాని
నీ తప్పు సైరింపు మింక దొంగిలఁ బోవ; నే నని మునుముట్ట నేడ్చువాని
గాటుక నెఱయంగఁ న్నులు నులుముచు; వెడలు కన్నీటితో వెగచువాని
నే దెసవచ్చునో యిది యని పలుమాఱు; సురుగుచుఁ గ్రేగంటఁ జూచువానిఁ
10.1-372.1-ఆటవెలది
గూడఁ బాఱి పట్టుకొని వెఱపించుచుఁ
జిన్న వెన్నదొంగ చిక్కె ననుచు
లిగి కొట్టఁ జేతు లాడక పూఁబోఁడి
రుణతోడ బాలుఁ ట్టఁ దలఁచి.
10.1-373-వచనము
ఇట్లనియె.
         కృష్ణబాలుడు వాకిట్లో స్తంభాలు అడ్జంగా ఉంటే వాటి చాటున ఇటు అటు దొరక్కుండా పరిగెడుతున్నాడు; ఈ ఒక్కసారికీ క్షమించవే! ఇంకెప్పుడూ దొంగతనం చేయనే!” అంటూ మునుముందే ఏడుస్తున్నాడు; కళ్ళ కాటుక చెదిరేలా నులుముకుంటున్నాడు; కన్నీరు కారుతుండగా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాడు; తన తల్లి ఎటువైపు నుంచి వస్తుందో అని బెదురుతూ మాటి మాటికీ క్రీగంటచూస్తున్నాడు, పక్కలకు తప్పుకుంటున్నాడు; చివరికి ఎలాగైతేనేం వెంటబడి తరుముతున్న యశోద అమ్మయ్య! ఈ చిన్ని వెన్నదొంగచిక్కాడు.” అంటూ భుజం పట్టుకుంది; కానీ ఆమెకు కొట్టటానికి చేతులు రాలేదు, యశోద శరీరము, స్వభావము కూడా పువ్వువలె సుతిమెత్తనైన పూబోడి కదా; కొడుకు మీద జాలిపడి కొట్టకుండా పోనీలే కట్టివేద్దా మనుకుంది; అతనితో ఇలా అంది.
10.1-372-seesa padyamu
staMbhaadikaMbulu danaku naDDaM baina; niTTaTTu chani paTTaneenivaani
nee tappu sairiMpu miMka doMgilaM~ bOva; nE nani munumuTTa nEDchuvaani
gaaTuka neRrayaMgaM~ gannulu nulumuchu; veDalu kanneeTitO vegachuvaani
nE desavachchunO yidi yani palumaaRru; suruguchuM~ grEgaMTaM~ joochuvaaniM~
10.1-372.1-aaTaveladi
gooDaM~ baaRri paTTukoni veRrapiMchuchuM~
jinna vennadoMga chikke nanuchu
naligi koTTaM~ jEtu laaDaka pooM~bOM~Di
karuNatODa baaluM~ gaTTaM~ dalaM~chi.
10.1-373-vachanamu
iTlaniye.
          స్తంభ = స్తంభము; ఆదికంబులు = మున్నగునవి; తన = అతని; కిన్ = కి; అడ్డంబు = అడ్డము; ఐనన్ = వచ్చినచో; ఇట్టట్టు = ఇటునటు; చని = వెళ్లి; పట్టనీని = పట్టుకోనీయని; వానిన్ = వానిని; = ఈ ఒక్క; తప్పు = తప్పును; సైరింపుము = ఓర్చుకొనుము; ఇంకన్ = ఇక; దొంగిల = దొంగతనమునకు; పోవన్ = వెళ్ళను; నేను = నేను; అని = అని; మునుముట్టన్ = ముందుగానే; ఏడ్చు = ఏడ్చేసే; వానిన్ = వానిని; కాటుక = కాటుక; నెఱయంగన్ = పాకిపోయెలాగ; కన్నులున్ = కళ్ళను; నులుముచున్ = నులుముకొనుచు; వెడలు = కారుతున్న; కన్నీరు = కన్నీరు; తోన్ = తోటి; వెగచు = వెక్కివెక్కి ఏడ్చెడి; వానిన్ = వానిని; = ; దెసన్ = వైపునుండి; వచ్చునో = వచ్చెస్తుందో; ఇది = ఈమె; అని = అని; పలు = అనేక; మాఱు = సార్లు; సురుగుచున్ = భయపడుతూ; క్రేగంటన్ = ఓరకంటితో; చూచు = చూచెడి; వానిన్ = వానిని; కూడబాఱి = వెంటబడి.
          పట్టుకొని = పట్టుకొని; వెఱపించుచన్ = బెదిరించుచు; చిన్న = చిన్నవాడైన; వెన్నదొంగ = వెన్ననుదొంగిలించువాడు; చిక్కెను = దొరికెను; అనుచున్ = అంటు; అలిగి = కోపగించి; కొట్టన్ = కొట్టుటకు; చేతులు = చేతులు; ఆడక = రాక; పూబోడి = సుందరి {పూబోడి - పువ్వువలె సున్నితమైనామె, స్త్రీ}; కరుణ = దయ; తోడన్ = తోటి; బాలున్ = పిల్లవానిని; కట్టన్ = కట్టివేద్దామని; తలచి = భావించి.
          ఇట్లు = ఈ విధముగ; అనియె = పలికెను.
: : చదువుకుందాం భాగవతం; బాగుపడదాం; మనం అందరం : :

పర్యావరణ పరిరక్షణ -భాగవతుం

          ప్రళయం రాకుండా లోకాన్నిరక్షించుకోండి, పర్యావరణాన్ని రక్షించుకోండి అని పురాణలు కూడ ఘోషిస్తున్నాయి. మన పోతనగారు ఆంధ్రమహాభాగవతంలో చతుర్థ స్కంధంలో ప్రచేతసుల వృత్తాంతంలో వృక్షాలను నాశనం చేయవద్దని బ్రహ్మదేవు డంతటి వాడిచేత చెప్పించి పర్యావరణ ఆవశ్యకతను ఒత్తి చెప్పాడు.
(పద్యాలు 4-684 నుండి 4-943). చూడండి ఈ ప్రచేతసుల కథ
          ప్రాచీన బర్హి మహారాజుకి ప్రచేతసులు అని పదిమంది కొడుకులుట (చేతస్సు అంటే మది / ప్రాణము, ప్ర అంటే మిక్కిలి). వారికి విడి విడిగా పేర్లు లేవుట. వారు అందరు అంతా కలిసి కట్టుగా ఉంటారట. వారిని తండ్రి (కారణ భూతుడు) వంశాభివృద్ధికై తపస్సు చేయమని ఆఙ్ఞాపించాడు. వారు సముద్రంలో తపస్సు చేస్తున్నారు (జీవులు సముద్రంలోనే మొదట పుట్టాయిట!). భగవంతు (ప్రభువు) డగు హరి ఆజ్ఞమేర తపస్సు ఆపి బైటకొచ్చారు. వృక్షాలు అడ్డంగా ఉన్నాయని ఆగ్రహించారుట. భూమిపై చెట్లు విపరీతంగా పెరిగిపోయాయని కోపం తెచ్చుకొని చెట్లని తమ తపోగ్నితో కాల్చివేస్తున్నారుట. బ్రహ్మదేవుడు (సృష్టి కర్త) వారిని అనునయించి, విడమర్చి చెప్పి, ఆ ప్రళయాన్ని ఆపించాడు. బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం వృక్షాలు తమ పెంపుడు కూతురు మారిషను ఇచ్చాయి. ఆమెను వారందరు కలిసి పెళ్ళాడారు.
: : చదువుకుందాం భాగవతం; బాగుపడదాం; మనం అందరం : :

Friday, April 24, 2015

మధురాష్టకం


Telugu Bhagabvatam- maya panchikam

శ్రీ శ్రీ శ్రీమద్వల్లభాచార్యులవారి మధురాష్టకం  ఇది మధురాతి మధురం
మన తెలుగుభాగవంతం.ఆర్గ్ లో ఉన్నది
చదివి ఆస్వాదించండి . . .తరించండి . . . 

: :చదువుకుందాం భాగవతం బాగుపడదాం మనం అందరం: :

కృష్ణలీలలు

10.1-370-మత్తేభ విక్రీడితము
స్తభారంబున డస్సి గ్రుస్సి యసదై వ్వాడు మధ్యంబుతో
నితస్వేదముతోఁ జలత్కబరితో స్రస్తోత్తరీయంబుతో
జాతేక్షణ గూడ పాఱి తిరిగెన్ వారించుచున్ వాకిటన్
యోగీంద్రమనంబులున్ వెనుకొనంగాలేని లీలారతున్.
10.1-371-వచనము
ఇట్లు గూడం జని.
            యశోదామాత ఆగు, ఆగు అంటూ ఇంటి ముంగిలిలో పరుగెడుతున్న బాలకృష్ణుడి వెంట పరుగెడుతున్నది.  పెద్ద వక్షోజాల బరువుతో అలసిపోతూ, వంగిపోతూ ఉంది. సన్నని నడుము జవజవలాడుతూ ఉంది. పరుగెట్టే వేగానికి కొప్పు కదిలి జారిపోతూ ఉంది. చమటలు కారిపోతూ ఉన్నాయి. పైట జారిపోతూ ఉంది. మహామహా యోగీంద్రుల మనస్సులు కూడా పట్టుకోలేని ఆ లీలాగోపాల బాలుణ్ణి పట్టాలనే పట్టుదలతో వెంటపడి తరుముతూ ఉన్నది.  ఎంత అదృష్టం యశోదాదేవిది.
            ఇలా శ్రీకృష్ణబాలుడి వెంటపడి
10.1-370-mattEbha vikreeDitamu
stanabhaaraMbuna Dassi grussi yasadai javvaaDu madhyaMbutO
janitasvEdamutOM~ jalatkabaritO srastOttareeyaMbutO
vanajaatEkShaNa gooDa paaRri tirigen vaariMchuchun vaakiTan
ghanayOgeeMdramanaMbulun venukonaMgaalEni leelaaratun.
10.1-371-vachanamu
iTlu gooDaM jani.
          స్తన = స్తనముల; భారమునన్ = బరువు వలన; డస్సి = అలసిపోయి; క్రుస్సి = చిక్కిపోయి; అసదు = సన్ననిది; = అయ్యి; జవ్వాడు = ఊగిపోయెడి; మధ్యంబు = నడుము; తోన్ = తోటి; జనిత = పట్టిన; స్వేదము = చెమట; తోన్ = తోటి; చలత్ = కదిలిపోతున్న; కబరి = జుట్టుముడి; తోన్ = తోటి; స్రస్త = జారిపోయిన; ఉత్తరీయంబు = పైట; తోన్ = తోటి; వనజాతేక్షణ = పద్మాక్షి; కూడ = వెంట; పాఱి = పరుగెట్టి; తిరిగెన్ = వెళ్ళెను; వారించుచున్ = ఆగమనుచు; వాకిటన్ = ఇంటి ముందటి వాకిట్లో; ఘన = గొప్ప; యోగి = యోగులలో; ఇంద్ర = శ్రేష్టుల; మనంబులున్ = మనసులందు అయినను; వెనుకొనంగాలేని = వెంబడింప జాలని; లీలారతున్ = విహారములు కలవానిని.
           ఇట్లు = ఈ విధముగ; కూడంజని = వెంటబడి.
: : చదువుకుందాం భాగవతం; బాగుపడదాం; మనం అందరం : :